W poradniku przedstawiamy, jak prawidłowo przeprowadzić zmianę sposobu ewidencji księgowej na księgi rachunkowe, a także rozwiązania dla sytuacji odwrotnej – kiedy brak przekroczenia limitu 1 200 000 euro umożliwia powrót do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. SPIS TREŚCIJak zmienić księgi rachunkowe na księgę przychodów i rozchodów i odwrotnie Informacje wstępneKto może przejść z ksiąg rachunkowych na księgę przychodów i rozchodówJak sporządzić inwentaryzację na dzień zmiany zasad rozliczeńEwidencja środków trwałychKarty przychodów pracownikówDodatkowe ewidencjeO czym należy pamiętać, przechodząc na księgi rachunkoweInformacje wstępne Podatkowa księga przychodów i rozchodów dotyczy rozliczeń podatkowych. Ewidencjonuje się w niej zdarzenia dokumentujące przychody i koszty (lub wydatki). Ewidencja w formie księgi przychodów i rozchodów nie uwzględnia rozrachunków, operacji kasowych, bankowych itp. Zatem właściciel, chcąc uzyskać informację o swoich zobowiązaniach i należnościach, o płynności finansowej czy o innych wskaźnikach ekonomicznych, musi na własne potrzeby prowadzić dodatkowe ewidencje. Jednak wiele osób zajmujących się działalnością gospodarczą na niewielką skalę ich nie prowadzi. W takich przypadkach przejście z ewidencji uproszczonej na księgi rachunkowe może przysporzyć wielu kłopotów. Otwarcie ksiąg rachunkowych dla podatników prowadzących ewidencję uproszczoną jest skomplikowaną operacją. Wynika to przede wszystkim z faktu, że dane zawarte w są do tego celu absolutnie niewystarczające. Dlatego należy odpowiednio wcześniej zacząć przygotowania do tego procesu. Odwrotna sytuacja, czyli przejście z ksiąg handlowych na księgi podatkowe, jest procesem mniej problemowym, wymaga jednak prowadzenia szczególnego rodzaju ewidencji, które nie są wymagane przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych. Do przeliczenia na złote określonego w euro limitu przychodów zobowiązującego do prowadzenia ksiąg rachunkowych od 1 stycznia 2012 r. należy zastosować kurs średni NBP ogłoszony na 30 września 2011 r. Kurs ten wynosi 4,4112 zł/euro. 5 293 4490 zł to limit do prowadzenia ksiąg rachunkowych w 2012 roku. Kto może przejść z ksiąg rachunkowych na księgę przychodów i rozchodów Z tego rozwiązania będą mogły skorzystać, począwszy od 2012 r. 1) osoby fizyczne, 2) spółki cywilne osób fizycznych, 3) spółki jawne osób fizycznych, 4) spółki partnerskie – które w 2011 r. były obowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych, a nie przekroczą w nim limitu przychodów (1 200 000 euro). Przejście na rozliczenia na podstawie związane z mniejszą niż 1 200 000 wartością przychodów nie jest obowiązkowe (art. 2 ust. 2 uor, art. 24a ust. 5 Podmioty gospodarcze muszą dokładnie przeanalizować, czy warto wracać do rozliczeń na podstawie księgi przychodów i rozchodów. Informację o dalszym prowadzeniu ksiąg rachunkowych mimo braku obowiązku należy przesłać do urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego. Jak sporządzić inwentaryzację na dzień zmiany zasad rozliczeń Zamykając księgi handlowe, należy przeprowadzić pełną inwentaryzację. Do podatkowej księgi przychodów i rozchodów trzeba jednak wprowadzić tylko wartość towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów. Taki sposób postępowania wynika z § 27 ust. 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Przepis ten wskazuje, że: „(...) podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej »spisem z natury«, na 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności”. Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe nie mają obowiązku prowadzenia odrębnej ewidencji wyposażenia. W razie powrotu podatnika do będzie on musiał prowadzić ewidencję wyposażenia (§ 4 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów). W ewidencji tej należy wykazywać wyposażenie, którego wartość początkowa przekracza 1500 zł. Podmioty gospodarcze będące zarejestrowanymi podatnikami VAT i posiadające prawo do odliczenia VAT będą ujmować to wyposażenie w cenach netto. Pozostałe podmioty ewidencjonują wyposażenie w cenach brutto. Podatnik jest obowiązany dokonywać zapisów w ewidencji wyposażenia najpóźniej w miesiącu przekazania wyposażenia do używania. Ewidencja wyposażenia powinna zawierać co najmniej następujące dane: numer kolejny wpisu, datę nabycia, numer faktury lub rachunku, nazwę wyposażenia, cenę zakupu wyposażenia lub koszt wytworzenia, numer pozycji, pod którą wpisano w księdze koszt związany z nabyciem wyposażenia, datę likwidacji (w tym również datę sprzedaży lub darowizny) oraz przyczynę likwidacji. Ewidencję tę należy prowadzić od momentu założenia Podatnik, który przeszedł z ksiąg handlowych na księgę przychodów i rozchodów, nie ma obowiązku odtwarzania zapisów ewidencji za okres, kiedy prowadził księgi rachunkowe. Ewidencja środków trwałych W przypadku podatników prowadzących księgi rachunkowe ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazuje, jakie elementy musi zawierać ewidencja środków trwałych. Podaje jedynie, że ma zawierać informacje niezbędne do obliczenia wysokości podatkowych odpisów amortyzacyjnych. Jeżeli więc prowadzona uprzednio ewidencja nie zawierała wszystkich wymaganych elementów, od dnia przejścia na podatkową księgę przychodów i rozchodów należy ją dostosować do wymogów określonych dla Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatnicy mają obowiązek prowadzić ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n ust. 2–6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ewidencja ta musi zawierać co najmniej: 1) liczbę porządkową, 2) datę nabycia, 3) datę przyjęcia do używania, 4) określenie dokumentu stwierdzającego nabycie, 5) określenie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, 6) symbol Klasyfikacji Środków Trwałych, 7) wartość początkową, 8) stawkę amortyzacyjną, 9) kwotę odpisu amortyzacyjnego za dany rok podatkowy i narastająco za okres dokonywania tych odpisów, w tym także, gdy składnik majątku był kiedykolwiek wprowadzony do ewidencji (wykazu), a następnie z niej wykreślony i ponownie wprowadzony, 10) zaktualizowaną wartość początkową, 11) zaktualizowaną kwotę odpisów amortyzacyjnych, 12) wartość ulepszenia zwiększającą wartość początkową, 13) datę likwidacji oraz jej przyczynę albo datę zbycia. Zasady i stawki amortyzacji przy przejściu z ksiąg rachunkowych na księgę przychodów i rozchodów nie ulegają zmianie. Karty przychodów pracowników Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe nie muszą zakładać imiennych kart wynagrodzeń. Mają oni jedynie obowiązek prowadzenia ewidencji analitycznej wynagrodzeń w zakresie określonym przez zakładową politykę rachunkowości. Większość podmiotów gospodarczych prowadzących księgi rachunkowe zakłada jednak takie karty, gdyż są one podstawowym źródłem informacji podczas sporządzania rocznych informacji PIT-11. Jeżeli jednak prowadzący księgi rachunkowe zrezygnował z imiennych kart przychodów pracowników, to teraz musi je założyć (§ 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia Karty przychodów powinny zawierać co najmniej następujące dane: 1) imię i nazwisko pracownika, 2) numer identyfikacji podatkowej (NIP), 3) numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), 4) miesiąc, w którym nastąpiła wypłata, 5) sumę osiągniętych w danym miesiącu przychodów brutto (w gotówce i w naturze), 6) koszty uzyskania przychodu, 7) składkę na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe), 8) podstawę obliczenia zaliczki w danym miesiącu, 9) razem dochód narastająco od początku roku, 10) kwotę należnej zaliczki na podatek dochodowy, obliczonej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym, 11) składkę na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, 12) należną zaliczkę na podatek dochodowy, 13) datę przekazania zaliczki na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje właściwy naczelnik urzędu skarbowego. Dodatkowe ewidencje Podatnicy powierzający na zlecenie biuru rachunkowemu prowadzenie księgi przychodów i rozchodów muszą prowadzić w miejscu wykonywania działalności ewidencję sprzedaży. Obowiązek taki występuje, jeśli uzyskuje się przychody nieudokumentowane fakturami lub rachunkami (§ 8 rozporządzenia w sprawie prowadzenia Nie dotyczy to podatników, którzy ewidencjonują obrót z zastosowaniem kas rejestrujących w myśl przepisów ustawy o VAT. Podatnik jest obowiązany zbroszurować ewidencję sprzedaży i ponumerować jej karty. Ewidencja powinna zawierać co najmniej następujące dane: 1) numer kolejny wpisu, 2) datę uzyskania przychodu nieudokumentowanego fakturami, rachunkami oraz kwotę tego przychodu. Podatnicy wykonujący działalność w zakresie udzielania pożyczek pod zastaw (prowadzenia lombardów) muszą prowadzić również ewidencję pożyczek i zastawionych rzeczy (§ 6 rozporządzenia w sprawie prowadzenia Ewidencja ta powinna zawierać co najmniej następujące dane: numer kolejny wpisu, imię i nazwisko pożyczkobiorcy, adres, datę udzielenia pożyczki, kwotę udzielonej pożyczki, wysokość umówionych odsetek w złotych, opis zastawionej rzeczy i jej wartość rynkową, termin zwrotu pożyczki wraz z odsetkami, datę i kwotę zwróconej pożyczki wraz z odsetkami, datę zwrotu zastawionej rzeczy, datę sprzedaży rzeczy i kwotę należną z tytułu tej sprzedaży, kwotę prowizji stanowiącej wartość spłaconych odsetek lub różnicę między kwotą uzyskaną ze sprzedaży zastawionej rzeczy a kwotą udzielonej pożyczki. O czym należy pamiętać, przechodząc na księgi rachunkowe Odpowiedzialnym za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości, a więc i za prawidłowe otwarcie ksiąg rachunkowych przy przejściu z na pełną rachunkowość, jest kierownik jednostki (art. 4 ust. 5 ustawy o rachunkowości). Ustawa o rachunkowości definiuje kierownika jednostki jako: „(...) członka zarządu lub innego organu zarządzającego, a jeżeli organ jest wieloosobowy – członków tego organu, z wyłączeniem pełnomocników ustanowionych przez jednostkę. W przypadku spółki jawnej i spółki cywilnej za kierownika jednostki uważa się wspólników prowadzących sprawy spółki, w przypadku spółki partnerskiej – wspólników prowadzących sprawy spółki albo zarząd, a w odniesieniu do spółki komandytowej i spółki komandytowo-akcyjnej – komplementariuszy prowadzących sprawy spółki. W przypadku osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą za kierownika jednostki uważa się tę osobę; przepis ten stosuje się odpowiednio do osób wykonujących wolne zawody. Za kierownika jednostki uważa się również likwidatora, a także syndyka lub zarządcę ustanowionego w postępowaniu upadłościowym (art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości)”. Do obowiązków kierownika jednostki przechodzącej z na księgi rachunkowe będzie należało: 1) zamknięcie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, 2) opracowanie dokumentacji opisującej przyjęte zasady (politykę) rachunkowości, 3) sporządzenie wykazu aktywów i pasywów (inwentarza), 4) otwarcie ksiąg rachunkowych na pierwszy dzień kolejnego roku obrotowego, 5) złożenie w urzędzie skarbowym zgłoszenia aktualizującego na formularzu NIP-1. Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE

Z uwagi na te wątpliwości bezpieczniej jest do końca 2016 r. drukować zapisy z podatkowej księgi przychodów i rozchodów prowadzonej w formie elektronicznej. Reklama

Prowadzenie KPiR przez rolników - podstawowe zasady. Rolnicy prowadzą KPiR według zasad określonych w rozdziale 3 rozporządzenia. Tam też w § 29 czytamy, że rolnicy, o których mowa w § 2 ust. 2, są obowiązani zbroszurować księgę i kolejno ponumerować jej karty. Księga oraz dowody, o których mowa w § 11–15, na których

Wraz z rozpoczęciem 2018 roku w życie weszła ustawa z 27 października 2017 roku zmieniająca ustawy o podatkach dochodowych (PIT, CIT i podatek zryczałtowany). Jedną z modyfikacji, jakie niesie za sobą ten akt prawny, jest uchylenie ust. 3a-3c w art. 24a ustawy o PIT, dotyczących obowiązku zgłoszenia do urzędu skarbowego faktu prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Od początku 2018 roku zniesiony został obowiązek składania pisemnego zgłoszenia o prowadzeniu KPiR. Wraz z rozpoczęciem 2018 roku w życie weszła ustawa z 27 października 2017 roku zmieniająca ustawy o podatkach dochodowych (PIT, CIT i podatek zryczałtowany). Jedną z modyfikacji, jakie niesie za sobą ten akt prawny, jest uchylenie ust. 3a-3c w art. 24a ustawy o PIT, dotyczących obowiązku zgłoszenia do urzędu skarbowego faktu prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Obowiązek zgłaszania prowadzenie KPiR Do końca 2017 roku, zgodnie z obowiązującym wówczas art. 24a ust. 3a-3c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek złożenia pisemnego zawiadomienia o tym, że prowadzona jest podatkowa księga przychodów i rozchodów (w ciągu 20 dni od jej założenia) mieli podatnicy, którzy: Biuro Rachunkowe – dedykowana księgowa rozpoczynają prowadzenie działalności gospodarczej i wybrali formę opodatkowania, przy której konieczne jest prowadzenie KPiR (skala podatkowa, podatek liniowy), w poprzednim roku podatkowym korzystali ze zryczałtowanego opodatkowania podatkiem dochodowym i podjęli decyzję o zmianie formy opodatkowania lub też wcześniej prowadzili księgi rachunkowe i obecnie zostali wyłączeni spod tego obowiązku. Obowiązek ten dotyczył także działalności prowadzonych w formie spółki cywilnej lub jawnej założonych przez osoby fizyczne lub też prowadzonych w formie spółki partnerskiej. W takim wypadku konieczność złożenia pisemnego zawiadomienia o prowadzeniu KPiR dotyczyła wszystkich wspólników. O tym fakcie powinni poinformować naczelnika US właściwego wg miejsca zamieszkania. Księgowość Internetowa – 3 miesiące za darmo Zniesienie obowiązku składania zawiadomienia o prowadzeniu KPiR Zgodnie z art. 1 ust. 13 Ustawy z dnia 27 października 2017 roku o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, wspomniane wyżej przepisy podatkowe, dotyczące zawiadamiania o prowadzeniu KPiR, z dniem 1 stycznia 2018 roku zostały uchylone. Działanie takie ma na celu ograniczenie liczby procedur związanych z zakładaniem i prowadzeniem działalności gospodarczej. Ponieważ wnioski CEIDG-1 nie zostały jeszcze zaktualizowane, poz. 20 dotyczącą prowadzenia KPiR należy zostawić pustą (warto jednak sprawdzić, jakie stanowisko w tej sprawie prezentuje właściwy urząd skarbowy). Program do faktur – Darmowe konto Księga przychodów i rozchodów – jak i kiedy ją zakładać? Kliknij i dowiedz się więcej! UWAGAZachęcamy do komentowania naszych artykułów. Wyraź swoje zdanie i włącz się w dyskusje z innymi czytelnikami. Na indywidualne pytania (z zakresu podatków i księgowości) użytkowników odpowiadamy przez e-mail, czat lub telefon – skontaktuj się z nami. Dodając komentarz na blogu, przekazujesz nam swoje dane: imię i nazwisko, adres e-mail oraz treść komentarza. W systemie odnotowywany jest także adres IP, z wykorzystaniem którego dodałeś komentarz. Dane zostają zapisane w bazie systemu WordPress oraz Disquss. Twoje dane są przetwarzane na podstawie Twojej zgody, wynikającej z dodania komentarza. Dane są przetwarzane wyłącznie w celu opublikowania komentarza na blogu. Dane w bazie systemu WordPress są w niej przechowywane przez okres funkcjonowania bloga. Dane w systemie Disquss zapisują się na podstawie Twojej umowy zawartej z firmą Disquss. O szczegółach przetwarzania danych przez Disquss dowiesz się ze strony. Zachęcamy do komentowania naszych artykułów. Wyraź swoje zdanie i włącz się w dyskusje z innymi czytelnikami. Na indywidualne pytania (z zakresu podatków i księgowości) użytkowników odpowiadamy przez e-mail, czat lub telefon – skontaktuj się z nami. Administratorem Twoich danych osobowych jest IFIRMA z siedzibą we Wrocławiu. Dodając komentarz na blogu, przekazujesz nam swoje dane: imię i nazwisko, adres e-mail oraz treść komentarza. W systemie odnotowywany jest także adres IP, z wykorzystaniem którego dodałeś komentarz. Dane zostają zapisane w bazie systemu WordPress. Twoje dane są przetwarzane na podstawie Twojej zgody, wynikającej z dodania komentarza. Dane są przetwarzane w celu opublikowania komentarza na blogu, jak również w celu obrony lub dochodzenia roszczeń. Dane w bazie systemu WordPress są w niej przechowywane przez okres funkcjonowania bloga. O szczegółach przetwarzania danych przez IFIRMA dowiesz się ze strony polityki prywatności serwisu Może te tematy też Cię zaciekawią Modele sprzedaży e-booków w Polsce Gdzie wydać e-booka? Czy postawić na własną sprzedaż e-booka, czy też skorzystać z pomocy wydawnictwa? Jak kształtuje się proces dystrybucji e-booków? Odpowiedzi dostarczamy w niniejszym artykule. Czytaj dalej

Jest to metoda o wiele bardziej złożona od tzw. księgowości uproszczonej – dostępnej w postaci karty podatkowej, ryczałtu ewidencjonowanego albo książki przychodów i rozchodów. Podstawowym założeniem jest bezwarunkowa konieczność ewidencjonowania każdej złotówki przewijającej się przez spółkę.

^{Jedną z pierwszych decyzji, jaką musi podjąć osoba rozpoczynająca działalność gospodarczą, jest wybór formy prowadzenia ewidencji księgowej. Wśród małych przedsiębiorców największą popularnością cieszy się Księga Przychodów i Rozchodów (KPiR), w której zapisywane są zarówno osiągnięte przychody, jak i poniesione koszty. Służy ona głównie do obliczania podstawy opodatkowania. Czym jest księga przychodów i rozchodów? poniżej dalsza część artykułu Książka Przychodów i Rozchodów to najprostsza ewidencja wyraźnie pokazująca przychody, jakie osiąga przedsiębiorstwo, oraz koszty, które ono ponosi w związku ze swoim funkcjonowaniem. Na podstawie sporządzanych w niej wpisów określa się także wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych, który należy zapłacić. Zatem najważniejszym celem Książki Przychodów i Rozchodów jest prawidłowe rozliczania się z urzędem skarbowym, zarówno w poszczególnych okresach, jak i na koniec każdego roku. W praktyce wygląda to tak, że przedsiębiorca zapisuje w niej uzyskaną sprzedaż oraz koszty poniesione w celu uzyskania przychodów. Dzięki podsumowaniom z każdego miesiąca lub nawet roku, oblicza podatki, które musi zapłacić do urzędu skarbowego, a także uzyskuje ważne informacje dotyczące ogólnej działalności firmy oraz jej kondycji finansowej. Pomocne w tym może być skonstruowanie wykresu na podstawie zapisanych danych, który pokaże, jak rozkładają się koszty i przychody w czasie oraz jak wygląda jego efektywność w poszczególnych okresach. Choć uzyskiwane w ten sposób informacje bywają raczej ogólne, to i tak pozwalają osobie zarządzającej firmą w podejmowaniu wielu strategicznych decyzji związanych z jej działalnością. Księga Przychodów i Rozchodów – kto ją prowadzi? poniżej dalsza część artykułu Księga Przychodów i Rozchodów to najczęściej forma ewidencji księgowej osób fizycznych, które prowadzą jednoosobową działalność gospodarczą, a także spółek cywilnych, jawnych i partnerskich, gdzie właścicielami są osoby fizyczne, o ile ich przychody netto ze sprzedaży nie przekroczyły równowartości 2 mln euro po przeliczeniu na złotówki według kursu z pierwszego dnia roboczego października roku poprzedniego. Jednak trzeba pamiętać, że nawet jednorazowy duży przychód może sprawić, że przedsiębiorca będzie zmuszony do przejścia na pełną księgowość. Powrót do wcześniejszej ewidencji będzie możliwy dopiero w następnym roku podatkowym i to pod warunkiem, że aktualny rok nie przekroczy ustalonego limitu 2 mln euro. Książka Przychodów i Rozchodów jest także prowadzona przez właścicieli agencji, osoby pracujące na umowę zlecenie lub zajmujące się produkcją rolną, a często również przez duchownych, którzy nie chcieli rozliczać się na podstawie ryczałtu. Korzystają z niej także przedsiębiorcy zdefiniowani na podstawie ustawy o podatku tonażowym. poniżej dalsza część artykułu Od 2018 roku podatnik nie ma obowiązku osobnego zawiadamiania o prowadzeniu Księgi Rozchodów i Przychodów. Książka Przychodów i Rozchodów – jak ją prowadzić? Najważniejszym aktem prawnym ustalającym zasady prowadzenia Księgi Przychodów i Rozchodów jest rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Można ją prowadzić zarówno w formie papierowej, jak i elektronicznej, przy pomocy specjalnych programów komputerowych. W tym drugim przypadku trzeba jednak spełnić kilka istotnych warunków. Jednym z nich jest korzystanie z takiego oprogramowania, które w każdej chwili umożliwi wgląd w dokonywane zapisy oraz pozwoli na ich wydrukowanie w porządku chronologicznym. Przedsiębiorca musi też posiadać szczegółowy opis instrukcji obsługi programu wykorzystywanego do prowadzenia księgi. Bardzo ważne jest także przechowywanie zapisanych danych w taki sposób, aby nie uległy one zniszczeniu lub zostały nieprawidłowo zmodyfikowane. Służą do tego różnego rodzaju nośniki informatyczne. Nie ma natomiast obowiązku drukowania Książki Przychodów i Rozchodów. Wsparcie w prowadzeniu księgowości (w tym książki przychodów i rozchodów) oferuje biuro rachunkowe BR Progres ( Biuro obsługuje jednoosobowe działalności gospodarcze oraz większe podmioty, takie jak spółki z spółki jawne, oraz inne podmioty (firma prowadzi także księgowość stowarzyszenia zwykłego, fundacji oraz organizacji dowolnego typu, które są zobowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych.} Przejście z podatkowej księgi przychodów i rozchodów na księgi rachunkowe [PROBLEMY] 18 grudnia 2006, 06:53. Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14 ustawy o podatku

KOLUMNA 1 – jest przeznaczona do wpisywania kolejnychnumerów zapisów do księgi. Tym samym numerem należy oznaczyćdowód stanowiący podstawę dokonania zapisuKOLUMNA 2 – należy wpisywać dzień miesiąca wynikający zdokumentu stanowiącego podstawę dokonania wpisu /dataponiesienia wydatku , otrzymania towaru , uzyskania przychodu/KOLUMNA 3 – należy wpisać numer faktury lub innego 4 i 5 – są przeznaczone do wpisywania imion i nazwisk/nazw firm/ z którymi zostały zawarte transakcje oraz adresu ,KOLUMNA 6 – opis zdarzenia gospodarczego / np. zakup cementuwypłata wynagrodzeń za okres … ,KOLUMNA 7 – jest przeznaczona do wpisywania przychodów zesprzedaży wyrobów /towarów handlowych/ i sprzedaży usług dotyczących twojej 8 – jest przeznaczona do wpisywania pozostałychprzychodów / np. z odpłatnego zbycia składników majątku ,otrzymanych kar umownych /KOLUMNA 9 – jest przeznaczona do wpisywania łącznejkwoty przychodów zapisanych w kolumnach 7 i 8KOLUMNA 10 – jest przeznaczona do wpisywania zakupumateriałów oraz towarów handlowych wg cen zakupu dotyczących ściśle twojej 11 – jest przeznaczona do wpisywania kosztówubocznych związanych z zakupem np. kosztów , załadunku , wyładunku , ubezpieczenia w drodzeKOLUMNA 12 – należy wpisywać wynagrodzenia bruttowypłacane pracownikom / w gotówce i w naturze / napodstawie listy płac lub innych 13 – jest przeznaczona do wpisywaniapozostałych kosztów / poza wymienionymi w kolumnie 10-12 / , z wyjatkiem tych których nie mozna odliczyc, śą to tak zwane koszty pośrednie czyli są zwiazane ogólnie z kolumnie tej wpisuje się w szczególności takie wydatkijak : czynsz za lokal , opłata za energię elektr. gaz , wodę ,centralne ogrzewanie , opłatę za telefon tzw media , zakup paliw ,wydatki dot. remontów , amortyzację , wartość zakupionegowyposażenia , składki na ubezpieczenie emerytalne irentowe pracowników w części finansowanej przezpracodawcęKOLUMNA 14 – jest przeznaczona do wpisywania łącznejkwoty wydatków wykazanych w kolumnach 12 i 15 – jest wolna . W kolumnie tej możnawpisywać inne zaszłości gospodarcze poza wymienionymiw kolumnach 1-13 , np. wydatki odnoszące się doprzychodów miesiąca lub roku następnego /lat następnych/.. KOLUMNA 16 – jest przeznaczona do wpisywania uwag codo treści zapisów w kolumnach 2-15 . Kolumna ta możebyć także wykorzystywana np. do wpisywania pobranychzaliczek , obrotu opakowaniami zwrotnymi , kursywalut itp.

Osoby rozliczające się za pomocą tzw. księgowości uproszczonej (podatkowa księga przychodów i rozchodów lub ewidencja przychodów) po przekroczeniu obrotów 2 000 000 euro w danym roku zobligowane są do przejścia od kolejnego roku na pełną księgowość i ewidencjonowanie operacji gospodarczych zgodnie z ustawą o rachunkowości.

Wstęp Rozdział I Zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów 1. 1. Zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów 1. 2. Budowa oraz sposób prowadzenia ksiąg podatkowych 1. 3. Ewidencje i rejestry związane z podatkową księgą przychodów i rozchodów 1. 4. Rozliczenie roczne podatkowej księgi przychodów i rozchodów Rozdział II Zasady prowadzenia ksiąg rachunkowych 2. 1. Obowiązek zakładania i prowadzenia ksiąg rachunkowych 2. 2. Zasady ewidencji w księgach rachunkowych 2. 3. Sprawozdawczość i sprawozdanie finansowe Rozdział III Proces przekształcenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów na księgi rachunkowe 3. 1. Sporządzenie polityki rachunkowości 3. 2. Sporządzenie remanentu w księdze przychowów i rozchodów oraz w księgach rachunkowych 3. 3. Sporządzenie wykazu aktywów i pasywów 3. 4. Otwarcie ksiąg rachunkowych oraz sporządzenie zgłoszenia aktualizującego do Urzędu Skarbowego Rozdział IV Proces przekształcenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów na księgi rachunkowe na przykładzie firmy XYZ 4. 1. Charakterystyka badanego podmiotu 4. 2. Polityka rachunkowości i zakładowy plan kont firmy XYZ po przejściu na księgi rachunkowe 4. 3. Inwentaryzacja, wycena majątku i bilans otwarcia firmy XYZ Zakończenie Bibliografia Załączniki Pobrań : 6 Pobierz, wysyłając SMS o treści pod numer 92505 Wpisz otrzymany kod : Po wpisaniu kodu, kliknij "Pobieram PDF/DOCX", pobieranie rozpocznie się automatycznie Koszt 25 zł netto | 30,75 zł brutto

Ze względu na rodzaj ewidencji księgowej możemy mówić o: Księgowości uproszczonej (Ewidencja przychodów opodatkowanych ryczałtem oraz Podatkowa Księga Przychodów i Rozchodów) Pełnej księgowości, czyli księgach rachunkowych; ZOBACZ FAQ. Ewidencja księgowa w jednoosobowej działalności gospodarczej i w spółkach osobowych

^{Dla kogo jest PKPiR Podatkową księgę przychodów i rozchodów (PKPiR) możesz prowadzić, jeśli spełniasz trzy warunki: rozliczasz podatek na zasadach ogólnych według skali podatkowej (stawki 12% i 32%) lub liniowo, według stawki 19%, prowadzisz działalność gospodarczą indywidualnie albo w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki jawnej osób fizycznych, spółki partnerskiej, przedsiębiorstwo w spadku przychody netto (bez VAT) z działalności gospodarczej albo przychody spółki nie przekroczyły w poprzednim roku 2 mln euro (w roku 2022 limit w złotówkach wynosi - 9 188 200 zł). Ważne! Jeśli w 2021 roku osiągnąłeś albo przekroczyłeś limit 9 188 200 zł netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych, zobowiązany jesteś w 2022 roku do prowadzenia pełnej księgowość w formie ksiąg rachunkowych. Kiedy założyć i jak prowadzić PKPiR Podatkową księgę przychodów i rozchodów zakłada się: na dzień 1 stycznia każdego roku podatkowego lub na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego. Księgę możesz prowadzić papierowo lub elektronicznie (program komputerowy). Jeśli prowadzisz księgę w formie papierowej, wszystkie jej strony muszą być spięte (zbroszurowane) i kolejno ponumerowane. Wzór podatkowej księgi przychodów i rozchodów znajdziesz w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Jeśli prowadzisz księgę w formie elektronicznej, powinieneś: określić na piśmie szczegółową instrukcję obsługi programu komputerowego do jej prowadzenia (przepisy nie wskazują, jak powinna wyglądać taka instrukcja; może to być na przykład dołączony do księgi podręcznik opisujący zasady działania danego programu) stosować program komputerowy zapewniający bezzwłoczny wgląd w treść zapisów oraz umożliwiający wydrukowanie wszystkich danych w porządku chronologicznym, zgodnie z wzorem księgi przechowywać dane w sposób chroniący je przed zniszczeniem lub zniekształceniem. Nie musisz drukować PKPiR. Dokumenty księgowe zapisz na dysku twardym komputera w plikach elektronicznych, na przykład jako pliki PDF. Przechowuj je w dedykowanych folderach, w porządku chronologicznym, z podziałem na poszczególne okresy rozliczeniowe. Dodatkowo zrób kopię na osobnych nośnikach danych, na przykład na pendrive. Zapisy powinny być dokonywane na bieżąco, w języku polskim i walucie polskiej. Księgę należy prowadzić rzetelnie i w sposób niewadliwy. Ewidencja wadliwa to taka, w której są błędy formalne, na przykład nie została zbroszurowana, brakuje numeracji poszczególnych kart, czy chronologii. Ewidencja nierzetelna, to taka która: zawiera wpis o zdarzeniu, które w rzeczywistości nie zaistniało (na przykład na podstawie tak zwanej pustej faktury) nie zawiera wpisu o zdarzeniu, które rzeczywiście zaistniało (na przykład nieujawnienie części obrotu) zawiera kwoty inne niż zaistniałe w rzeczywistości (na przykład zaniżenie obrotu). Pamiętaj! Nierzetelność jest traktowana jako przestępstwo skarbowe, natomiast wadliwość jako wykroczenie skarbowe. Jeśli organ podatkowy uzna księgę za nierzetelną lub wadliwą, sam określi podstawę opodatkowania oraz może nałożyć karę grzywny. Co zapisywać w PKPiR – dowody księgowe Podstawą zapisów w PKPiR są dowody księgowe, czyli między innymi: faktury VAT, w tym faktury VAT RR, dokumenty celne, rachunki, wystawione zgodnie z właściwymi przepisami (na przykład ustawą o VAT) inne dokumenty stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem, w tym: dzienne zestawienia dowodów (faktur dotyczących sprzedaży) sporządzone do zaksięgowania ich zbiorczym zapisem noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania zapisu dotyczącego operacji gospodarczej, wynikającej z dowodu obcego lub własnego, otrzymane od kontrahenta podatnika lub przekazane kontrahentowi dowody przesunięć dowody opłat pocztowych i bankowych inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie książeczek opłat raporty fiskalne opisy lub specyfikacje otrzymanych materiałów lub towarów handlowych (przy czym opis ten musi być połączony z nadesłaną następnie fakturą) dowody wewnętrzne (w ściśle określonych w rozporządzeniu przypadkach). Dokumenty te muszą zawierać: wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w operacji gospodarczej datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych oznaczenie numerem lub w inny sposób, który umożliwia powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie. Jakie ewidencje trzeba prowadzić łącznie z PKPiR Jeśli prowadzisz PKPiR, dodatkowo musisz prowadzić: ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ewidencję sprzedaży – jeżeli prowadzenie księgi zleciłeś biuru rachunkowemu i nie prowadzisz ewidencji na kasie fiskalnej ewidencję przebiegu pojazdów – jeśli samochód jest środkiem trwałym firmy, wykorzystywanym wyłącznie na cele działalności gospodarczej i chcesz odliczyć 100 % wydatków na jego użytkowanie ewidencję kupna i sprzedaży wartości dewizowych – jeśli prowadzisz działalność kantorową. Pamiętaj, że nie musisz prowadzić: karty przychodów pracowników ewidencji wyposażenia o wartości początkowej ponad 1500 zł i przewidywanym okresie używania krótszym niż jeden rok. Przykład Pan Stanisław prowadzi działalność gospodarczą od 2015 roku, zatrudnia 3 pracowników, prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. W latach 2015 – 2019 prowadził imienne karty przychodów pracowników, a zakupy ujmował w ewidencji wyposażenia. Od 2020 roku nie ma takiego obowiązku. Gdzie i jak długo przechowywać PKPiR PKPiR musisz przechowywać - co do zasady - w siedzibie firmy lub w miejscu wykonywania działalności. Jeśli PKPiR prowadzi dla ciebie biuro rachunkowe, to księga, wraz z dokumentacją, powinna być przechowywana w miejscu prowadzenia lub przechowywania księgi przez biuro. Jeżeli twoją księgowość prowadzi biuro rachunkowe, to w miejscu wykonywania działalności prowadzisz ewidencję sprzedaży. Ta ewidencja powinna zawierać: numer kolejny wpisu, datę uzyskania przychodu nieudokumentowanego fakturami, rachunkami oraz wysokość tego przychodu. Może być prowadzona zarówno w formie papierowej, jak i elektronicznie. Ważne! Jesteś zwolniony z dodatkowego ewidencjonowania sprzedaży, jeśli prowadzisz ewidencję na kasie fiskalnej. Przeczytaj więcej o kasie fiskalnej w firmie. Księgę wraz z dokumentację musisz przechowywać 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku dochodowego rozliczanego na podstawie tej księgi. Przykład Ostateczny termin płatności podatku dochodowego za 2020 rok przypada 30 kwietnia 2021 roku. Księgę podatkową za 2020 roku. wraz z dowodami i dokumentacją należy przechowywać co najmniej do końca 2026 roku. Sposoby ujmowania kosztów w KPiR Za dzień poniesienia kosztu uważa się - co do zasady - dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do ujęcia kosztu w PKPiR. Jednak w przypadku kosztów na przełomie roku masz do wyboru dwie metody ewidencjowania: metodę memoriałową lub kasową. Metoda memoriałowa, polega na tym że koszty dzielisz na bezpośrednio i pośrednio związane z osiągniętym w danym roku przychodem, czyli na koszty bezpośrednie i pośrednie. Ten podział jest ważny, bo od tego do jakiej kategorii należy dany koszt, zależy z jaką datą zostanie ujęty w ewidencji. Koszty pośrednie to takie, których nie można jednoznacznie przyporządkować do konkretnego przychodu. Te koszty należy ewidencjonować co do zasady na podstawie daty wystawienia faktury przez twojego dostawcę. Do kosztów pośrednich można zaliczyć na przykład: najem, koszty utrzymania biura, szkolenia, reklamę i promocję. Koszty bezpośrednie to takie, które można przyporządkować do przychodu. Należy je ująć w tym roku, w którym zostały osiągnięte odpowiadające im przychody - ale tylko do dnia złożenia deklaracji podatkowej za dany rok. Do kosztów bezpośrednich można zaliczyć na przykład: maszyny i urządzenia wykorzystywane w firmie, materiały do produkcji firmowej. Przykład Pan Marcin kupił maszynę w listopadzie 2020 roku z odroczonym terminem płatności (płatność w styczniu 2021), ale maszynę odsprzedał klientowi w grudniu 2020 roku. Koszt zakupu, mimo że poniesiony w styczniu 2021 roku zaewidencjonował w PKPiR za rok 2020. Metoda kasowa (uproszczona) polega na tym, że koszty w PKPiR ujmuje się w dniu ich poniesienia. Nie trzeba zatem dzielić kosztów na pośrednie i bezpośrednie oraz przyporządkowywać poniesionych kosztów do konkretnych przychodów. Jak wygląda PKPiR – zakres informacji Podatkowa Księga Przychodów i Rozchodów zawiera 17 kolumn: Kolumna 1 - Numer zapisów do księgi. Tym samym numerem oznaczasz dowód stanowiący podstawę zapisu. Kolumna 2 - Data wynikająca z dokumentu stanowiącego podstawę wpisu. Kolumna 3 - Numer faktury lub innego dowodu. Kolumna 4 i 5 - Dane kontrahentów. Kolumna 6 - Opis zdarzenia gospodarczego, np. zakup materiałów, czy wypłata wynagrodzeń za dany okres. Kolumna 7 - Przychody ze sprzedaży. Kolumna 8 - Pozostałe przychodów, np. z odpłatnego zbycia składników majątku, czy z otrzymanych kar umownych. Kolumna 9 - Suma przychodów z kolumn 7 i 8. Kolumna 10 - Zakup materiałów oraz towarów handlowych według cen zakupu. Kolumna 11 - Koszty uboczne zakupu, np. dotyczące transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze. Kolumna 12 - Wynagrodzenie brutto wypłacane pracownikom. Kolumna 13 - Pozostałe koszty, niewymienione w kolumnach 10–12, np. czynsz za lokal, opłata za energię elektryczną, składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe pracowników w części finansowanej przez pracodawcę. Kolumna 14 - Suma wydatków z kolumn 12 i 13. Kolumna 15 - Kolumna jest wolna. Można w niej wpisywać inne zdarzenia gospodarcze niż wymienione w kolumnach 1–13. Kolumna 16 - Koszty działalności badawczo-rozwojowej. Kolumna 17 - Uwagi co do treści zapisów w kolumnach 2–16. Kolumna ta może być także wykorzystywana np. do wpisywania pobranych zaliczek. Zawartość księgi jest ściśle określona i wynika ze wzoru zamieszczonego w załączniku nr 1 do Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Jak ewidencjonować określone rodzaje kosztów Materiały i towary handlowe Zakup materiałów i towarów handlowych wpisujesz do PKPiR niezwłocznie po ich otrzymaniu, w kolumnie 10. Jeśli księgę prowadzi biuro rachunkowe, dokonuje zapisów w porządku chronologicznym, nie później niż do dnia 20 następnego miesiąca. Zakup materiałów i towarów handlowych ujmujesz w księdze na podstawie faktury (jeśli otrzymałeś je wraz z fakturą). Jeśli materiał lub towar handlowy został dostarczony przed otrzymaniem faktury od dostawcy, sporządź szczegółowy opis (zawierający ilość, rodzaj i cenę jednostkową towaru oraz dane dostawcy) i dokonaj zapisu w PKPiR na podstawie opisu. Opis ten przechowujesz jako dowód zakupu wraz z nadesłaną później fakturą. Jeśli z zakupem materiałów i towarów handlowych związane są inne koszty, np. transportu, pakowania, odpraw celnych, czy ubezpieczenia, wpisujesz je do kolumny 11 PKPiR „Koszty uboczne zakupu". Wynagrodzenia i składki ZUS Wynagrodzenia pracowników i współpracowników, zatrudnionych na podstawie umów o pracę i umów cywilnoprawnych (zlecenie, dzieło) wpisujesz w kwocie brutto, w kolumnie 12 PKPiR. Składki na ubezpieczenia społeczne, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wpisujesz w kolumnie 13 PKIPiR jako pozostałe wydatki. Kosztami uzyskania przychodów mogą być wyłącznie wynagrodzenia faktycznie opłacone. W księdze ujmuje się je pod datą wypłaty. Dowodami księgowymi, na podstawie których dokonujesz odpowiednich zapisów są np. listy płac, a w przypadku wypłaty wynagrodzenia za umowę zlecenie jest zwykle rachunek wystawiony przez zleceniobiorcę. Moment uznania wynagrodzeń z tytułu umowy o pracę za koszty podatkowe zależy od terminu dokonano zapłaty. Stanowią koszt podatkowy w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji pracownika w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. Wynagrodzenia z umów cywilnoprawnych są kosztem uzyskania przychodów dopiero z chwilą wypłaty lub postawienia do dyspozycji. Nie działa więc tu zasada przypisywania ich do okresu, za który są należne. Składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu wypłaconych wynagrodzeń mogą być zaliczone do kosztów w miesiącu, w którym wynagrodzenia związane z tymi składkami są należne, pod warunkiem, że składki zostaną opłacone w terminie zgodnym z właściwymi przepisami prawa (do 15. dnia miesiąca następującego po wypłacie wynagrodzeń). Przykładowo termin zapłaty składek za styczeń upływa co do zasady 15 marca. Jednak jeśli zostaną opłacone do 15 lutego, można je zaliczyć do kosztów podatkowych w styczniu, na zasadzie memoriałowej. Przykład Pan Antoni wypłaca wynagrodzenia (na podstawie umów o pracę) do 10 dnia kolejnego miesiąca. Wynagrodzenia za styczeń 2021 wypłacił 6 lutego 2021 roku. Ujmie je w kosztach podatkowych za styczeń 2021, w kolumnie 12. Gdyby wypłacił je 14 lutego, czyli po terminie, musiałby ująć je w kosztach za luty. Koszty związane z prowadzeniem działalności we własnym mieszkaniu Jeśli prowadzisz działalność w swoim mieszkaniu, możesz odliczyć część wydatków związanych z mieszkaniem, na przykład czynsz, wodę czy energię. Powinieneś określić, jaka część lokalu jest wykorzystywana do prowadzenia działalności. Najczęściej wydziela się jeden pokój. Kosztem uzyskania przychodów będą wydatki przypadające proporcjonalnie na tę część, np. ¼. Wydatki te należy ewidencjonować PKPiR w kolumnie 13 „Pozostałe wydatki". Dowodem księgowym może być tutaj dowód wewnętrzny. Koszty związane z nieodliczonym podatkiem VAT Podatek VAT naliczony może być kosztem uzyskania przychodu i ujmowany w PKPiR: jeśli jesteś zwolniony z podatku VAT lub nabyłeś towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych z podatku - w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług przysługuje ci obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług Przykład Pani Joanna prowadzi sklep odzieżowy i jest zwolniona z podatku VAT. W 2020 roku. kupiła 6 regałów, na które otrzymała fakturę zakupową o wartości 6000 zł brutto. Podatek wynikający z tej faktury może zostać wliczony do kosztów uzyskania przychodów (kolumna 10 PKPiR), ponieważ Pani Joanna nie jest czynnym podatnikiem VAT, nie będzie miała możliwości jego odliczenia w tej części, w której zgodnie z przepisami o VAT podatnikowi przy zakupach nie przysługuje prawo do odliczenia VAT – jeżeli podatek naliczony nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej. Przykład Pan Bartosz prowadzi mobilną firmę szkoleniową. Usługi świadczy poza miejscem zamieszkania, co wiąże się z korzystaniem z usług hotelowych, za które każdorazowo otrzymuje fakturę Vat. Pan Bartosz nie może odliczyć podatku od zakupu takich usług, może natomiast zaliczyć cały poniesiony wydatek do kosztów uzyskania przychodów i ująć go w PKPiR. Jeśli VAT jest dla ciebie kosztem uzyskania przychodu, do PKPiR wpisujesz jako koszt kwotę brutto z faktury. Spis z natury na dzień rozpoczęcia działalności Jeśli zakładasz firmę, musisz sporządzić spis z natury na dzień rozpoczęcia działalności gospodarczej i ująć w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Dotyczy to również przedsiębiorców będących wspólnikami spółek. Masz obowiązek przygotowania spisu z natury: na dzień 1 stycznia (chyba, że został przygotowany na koniec roku) na koniec każdego roku podatkowego na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego w razie zmiany wspólnika przy zmianie proporcji udziałów wspólników na dzień likwidacji działalności w razie utraty w ciągu roku podatkowego prawa do zryczałtowanego opodatkowania podatkiem dochodowym. Spis z natury na dzień rozpoczęcia działalności obejmuje wszystkie rzeczy kupione przed założeniem firmy, czyli towary handlowe, materiały i surowce podstawowe, pomocnicze, półwyroby, a także braki i odpady użytkowe. Nie obejmuje natomiast składników stanowiących majątek firmy, środków trwałych czy też wyposażenia, takich jak komputery, meble czy samochody. Jeżeli nie masz żadnych składników, które trzeba ująć w spisie na dzień rozpoczęcia działalności, to i tak musisz przygotować zerowy spis z natury. Wpisujesz wówczas „0 zł" jako pierwszy wpis w księdze przychodów i rozchodów. Możesz przeprowadzać spis z natury dodatkowo w innych terminach niż te, które wynikają z przepisów. Pamiętaj jednak, że każdy dodatkowy spis z natury musisz uwzględnić w PKPiR. Przepisy nie zawierają wzoru spisu z natury. Można go sporządzić we własnym zakresie lub skorzystać z druków dostępnych na rynku. Musi zawierać takie dane, jak: nazwisko i imię właściciela zakładu (nazwę firmy) datę sporządzenia spisu numer kolejny pozycji arkusza spisu z natury szczegółowe określenie towaru i innych składników objętych spisem jednostkę miary ilość stwierdzoną w czasie spisu cenę w złotych i groszach za jednostkę miary wartość wynikającą z przemnożenia ilości towaru przez jego cenę jednostkową łączną wartość spisu z natury klauzulę „Spis zakończono na pozycji..." podpisy osób sporządzających spis podpis właściciela firmy (wspólników). Roczne zamknięcie PKPiR i ustalenie dochodu Roczne podsumowanie księgi Po zakończeniu roku podatkowego zamykasz PKPiR, podsumowując poszczególne kwoty. Sumować kwoty w poszczególnych kolumnach możesz narastająco przez cały rok lub wyłącznie na koniec miesiąca. Najwygodniej (również dla celów obliczenia zaliczki na podatek dochodowy za dany miesiąc) stosować pierwszy sposób. Wartości wykazane na koniec grudnia są jednocześnie podsumowaniem przychodów i kosztów osiągniętych w trakcie całego roku. Sporządzenie spisu z natury Na 31 grudnia każdego roku musisz sporządzić spis z natury (remament), obejmujący: towary handlowe, materiały (surowce) podstawowe i pomocnicze, półwyroby, produkcję w toku, wyroby gotowe, braki i odpady. Spis z natury powinien obejmować również towary stanowiące twoją własność jako przedsiębiorcy, znajdujące się w dniu sporządzenia spisu poza twoim zakładem, a także towary obce znajdujące się w zakładzie. W spisie na koniec roku ujmujesz te składniki majątku, których zakup został zaewidencjonowany w trakcie roku podatkowego w kolumnie 10 PKPiR – „Zakup towarów handlowych i materiałów wg cen zakupu", ale składniki te nie zostały sprzedane na dzień 31 grudnia. W spisie z natury nie ujmujesz wyposażenia i środków trwałych. Ważne! Spis z natury musisz sporządzić przed rozpoczęciem sprzedaży w nowym roku. Zgodnie z przepisami nie możesz rozpocząć sprzedaży w nowym roku, jeśli nie spiszesz stanu towarów na dzień zakończenia poprzedniego roku. Pamiętaj, że spisu z natury nie musisz przedstawiać w urzędzie skarbowym, a jedynie musisz dołączyć go do innych dokumentów księgowych firmy. Wycena spisu z natury Po dokonaniu spisu (ustaleniu stanu ilościowego) należy wycenić spisane składniki majątku. Masz na to 14 dni. Wartość spisu ujmij w ostatniej pozycji PKPiR (po podsumowaniu kolumn). Będzie to ostatni zapis w księdze podatkowej danego roku. materiały i towary handlowe wycenia się według cen zakupu lub nabycia (albo według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe od cen zakupu lub nabycia) półwyroby (półfabrykaty), wyroby gotowe i braki własnej produkcji wycenia się według kosztów wytworzenia odpady użytkowe, które w toku działalności utraciły swoją pierwotną wartość użytkową, wycenia się według wartości wynikającej z oszacowania uwzględniającego ich przydatność do dalszego użytkowania produkcję niezakończoną przy działalności usługowej i budowlanej wycenia się według kosztów wytworzenia (nie może to być wartość niższa od kosztów materiałów bezpośrednich zużytych do produkcji niezakończonej) produkcję zwierzęcą objętą spisem z natury wycenia się według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, z uwzględnieniem gatunku, grupy i wagi zwierząt. Uwaga! Wartości materiałów i towarów handlowych według cen zakupu można podwyższyć o wskaźnik kosztów ubocznych zakupu (na przykład transportu, załadunku czy ubezpieczenia). W tym celu ustala się procentowy wskaźnik kosztów ubocznych zakupu (kolumna 11 PKPiR) w stosunku do ogólnej wartości zakupu (kolumna 10 PKPiR). Jednostkową cenę zakupu podwyższa się o wskaźnik. Przedsiębiorcy, którzy są czynnymi podatnikami VAT, wyceniają towary, od których przysługiwało prawo odliczenia VAT, według cen netto. W pozostałych przypadkach wyceny należy dokonać zgodnie z wartością brutto. Towary obce znajdujące się w zakładzie nie podlegają wycenie. Wystarczające jest ilościowe ich ujęcie w spisie towarów z podaniem, czyją stanowią własność. Ujęcie remanentu w księdze Wartość spisu ujmij w ostatniej pozycji PKPiR (po podsumowaniu kolumn). Będzie to ostatni zapis w księdze podatkowej danego roku. W praktyce przyjęło się ujmowanie spisu z natury w księdze w kolumnie 10 „Zakup towarów handlowych i materiałów według cen zakupu". Spis z natury można wpisać do ewidencji według poszczególnych rodzajów jego składników lub w jednej pozycji (sumie), jeżeli zostało sporządzone odrębne szczegółowe zestawienie poszczególnych jego składników. Zestawienie to powinno być przechowywane łącznie z księgą. Jeśli nie masz na stanie towarów handlowych, a wartość remanentu wynosi 0 zł, również powinna zostać ona wpisana do księgi. Spis z natury sporządzony na koniec roku podlega również ujęciu w PKPiR jako pierwsza pozycja w księdze następnego roku. Ustalenie dochodu Ustal dochód, odejmując od przychodu (kolumna 9 PKPiR) koszty jego uzyskania. By ustalić koszty uzyskania przychodów: weź wartości spisu z natury na początek roku podatkowego, dodaj wartość zakupu towarów handlowych i materiałów (kolumna 10 i 11 PKPiR), odejmij wartość spisu z natury na koniec roku podatkowego, dodaj wartość pozostałych wydatków (kolumna 14 PKPiR). Tak wyliczony dochód jest przenoszony do zeznania rocznego. Przykład Pan Józef prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. W poszczególnych kolumnach PKPiR wykazał: przychód (kolumna 9) – 585 000 zł spis z natury na 1stycznia 2020 - 50 000 zł wydatki na zakup towarów handlowych i materiałów (kolumna 10) - 200 000 zł koszty uboczne zakupu (kolumna 11) -5 000 zł wartość spisu z natury na koniec roku - 70 000 zł pozostałe wydatki (kolumna 14) - 100 000 zł. Koszty uzyskania przychodów wyniosły: 50 000 zł (spis z natury na początek roku) + 200 000 zł (zakupy) + 5 000 zł (koszty uboczne zakupu) - 70 000 zł (spisu z natury na koniec roku) + 100 000 zł (pozostałe wydatki) = 285 000 zł Dochód za rok 2020 wynosił: 300 000 zł (585 000 zł - 285 000 zł) Jak przejść z ksiąg rachunkowych na PKPiR Możesz zrezygnować z prowadzenia ksiąg rachunkowych i przejść w danym roku na PKPiR, jeśli: prowadzisz działalność gospodarczą indywidualnie, w formie spółki cywilnej osób fizycznych, w formie spółki jawnej osób fizycznych, w formie spółki partnerskiej, w formie spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku i twoje przychody za poprzedni rok spadły poniżej progu 2 mln euro. Nie musisz informować urzędu skarbowego o rezygnacji z ksiąg rachunkowych, ani o wyborze PKPiR. Przykład Pan Stanisław prowadził w 2020 roku księgi rachunkowe. W 2021 roku przeszedł jednak na podatkową księgę przychodów i rozchodów, ponieważ w 2020 roku osiągnął 1,8 mln euro przychodu. Nie musi informować urzędu skarbowego o rezygnacji z ksiąg rachunkowych, ani o wyborze PKPiR. Nawet jeśli twoje przychody za poprzedni rok nie przekroczyły 2 mln euro, możesz nadal – dobrowolnie - prowadzić księgi rachunkowe. O dobrowolnym prowadzeniu ksiąg rachunkowych informujesz urząd skarbowy przed rozpoczęciem roku obrotowego. Uwaga! Spółki kapitałowe, na przykład spółka akcyjna czy spółka z nie mogą zrezygnować z prowadzenia ksiąg rachunkowych. Jeżeli rezygnujesz z ksiąg rachunkowych powinieneś między innymi zamknąć księgi na koniec roku i uzgodnić salda oraz sporządzić sprawozdanie finansowe. Musisz też sporządzić spis z natury wszystkich towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów. Wartość wynikającą ze spisu z natury wprowadź do podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Jeśli prowadzisz działalność w formie spółki jawnej osób fizycznych lub w formie spółki partnerskiej, kierownik jednostki (na przykład wspólnik) powinien także złożyć w Krajowym Rejestrze Sądowym oświadczenie o braku obowiązku sporządzania i złożenia rocznego sprawozdania finansowego. Należy to zrobić w ciągu 6 miesięcy od dnia bilansowego, czyli do 30 czerwca następnego roku, jeżeli rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Przeczytaj jak złożyć oświadczenie o braku obowiązku sporządzenia i złożenia rocznego sprawozdania finansowego. Jak przejść z PKPiR na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych Przejście na ryczałt oznacza zmianę formy ewidencji. Nie będziesz już prowadzić podatkowej księgi przychów i rozchodów, tylko ewidencję przychodów, w której nie uwzględniasz kosztów uzyskania przychodów. Przeczytaj, na czym polega ewidencja przychodów. Nie masz obowiązku zgłaszać prowadzenia ewidencji przychodów w urzędzie skarbowym. Możesz przejść na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, jeśli: w poprzednim roku twoje przychody z samodzielnie prowadzonej działalności gospodarczej nie przekroczyły równowartości 2 mln euro (w roku 2022 to jest 9 188 200 zł) twoja działalność nie należy do kategorii wyłączonych z możliwości płacenia ryczałtu. Sprawdź, kiedy nie możesz stosować ryczałtu Ważne! Nie możesz zmienić formy opodatkowania w trakcie roku podatkowego Musisz zgłosić naczelnikowi urzędu skarbowego wybór ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągniesz pierwszy przychód w roku podatkowym. Jeśli prowadzisz działalność gospodarczą w formie spółki, oświadczenie o wyborze ryczałtu składają wszyscy wspólnicy naczelnikom urzędów skarbowych właściwych według miejsca zamieszkania każdego ze wspólników. Przeczytaj: jak złożyć oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych więcej o ryczałcie ewidencjonowanym. Przed zmianą formy opodatkowania, zamknij podatkową księgę przychodów i rozchodów oraz dokonaj spisu z natury wszystkich towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów. Ustal dochód i wynikający z niego podatek.}

Oznacza to, że trzeba dokonać tylko spisu na koniec roku (31 grudnia) i wpisać jego wartość do książki na dzień 1 stycznia. W przypadku przedsiębiorców, którzy w trakcie roku stracili możliwość rozliczeń w formie ryczałtu lub karty podatkowe, muszą założyć Książkę Przychodów i Rozchodów oraz przygotować spis na

Podatkowa księga przychodów i rozchodów to nieskomplikowana i wymagająca stosunkowo niewiele czasu forma prowadzenia księgowości. Celem prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów jest rozliczenie podatku od dochodu uzyskanych z prowadzonej działalności gospodarczej (PIT-5/PIT-5L). Jest ona przeznaczona dla osób, które nie muszą prowadzić ksiąg rachunkowych i nie wybrały ryczałtowego opodatkowania podatkiem dochodowym. Dowiedz się więcej na temat KPiR. Książka przychodów i rozchodów – omówione zagadnienia: 1. Prowadzenie księgi przychodów i rozchodów 2. Prowadzenie KPiR wg. przepisów 3. Przykłady 4. Księga przychodów i rozchodów – należy pamiętać! 5. Stwierdzone błędy w zapisach – jak poprawić? Prowadzenie księgi przychodów i rozchodów Księga przychodów i rozchodów powinna być spójna i jednolita, natomiast karty powinny zostać kolejno ponumerowane. Podatnik powinien ewidencjonować sprzedaż z oznaczeniem kolejnego numeru wpisu, datą uzyskanego przychodu i kwoty. Tak samo postępuje się z ewidencją kosztów uzyskania przychodów (wydatkami). Z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży w wyżej wymienionej formie zwolnieni są podatnicy, którzy prowadzą ewidencję z zastosowaniem kas fiskalnych. Podatnik powinien wprowadzać zapisy w ewidencjach po zakończeniu każdego dnia, nie później niż przed rozpoczęciem działalności w dniu następnym. Zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów należy dokonywać w sposób chronologiczny. Na podstawie dowodów księgowych (przede wszystkim na podstawie faktur i rachunków). Każdemu zdarzeniu gospodarczemu należy nadać numer początkowy i wprowadzić wymagane informacje dotyczące transakcji: tzn. numer dowodu księgowego datę zdarzenia dane kontrahenta zwięzły opis transakcji (np. zakup materiałów biurowych) Poszczególne transakcje należy rozliczać kwotowo. Zapisów w księdze należy dokonywać w języku polskim i walucie polskiej oraz w sposób staranny, czytelny i trwały. Podatnik ma również obowiązek zbroszurować księgę i kolejno ponumerować jej karty. Podatnik prowadzący księgę przychodów i rozchodów jest zobowiązany nie tylko wprowadzać zapisy zdarzeń gospodarczych (przychodów i kosztów) w ewidencji. Zgodnie z kolejnością ich występowania, ale musi to również robić w sposób niewadliwy i rzetelny. Prowadzenie KPiR wg. przepisów Zgodnie z § 11 pkt. 2 Rozporządzenia MF z dnia 26-08-2013 r. w sprawie prowadzenia Księgi przychodów i rozchodów, za niewadliwą uważa się księgę prowadzoną zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz objaśnieniami do wzoru księgi opracowanego przez Ministra Finansów. Wady w księdze to: brak dat, niechronologiczne zapisy, zaklejanie zapisów, brak wszystkich danych kontrahenta Przykład 1 Podatnik prowadzi księgę przychodów i rozchodów w wersji elektronicznej. Zapisów dokonuje niedbale: nie uzupełnia danych dotyczących kontrahenta lub przedmiotu działalności, często wpisuje dane w nieodpowiednich kolumnach. W ten sposób podatnik narusza przepisy i prowadzona przez niego księga jest wadliwa. Zgodnie z § 11 pkt. 3 i 4 Rozporządzenia MF z dnia 26-08-2013 r. w sprawie prowadzenia Księgi przychodów i rozchodów, za rzetelną uznaję się księgę przychodów i rozchodów, której zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty. Dopuszcza się popełnienie błędu, który nie spowoduje, że księga zostanie uznana za nierzetelną. Jednak należy pamiętać, że błąd nie może przekraczać 0,5 % przychodu wykazanego w księdze za dany rok podatkowy albo przychodu wykazanego w roku podatkowym do dnia, w którym naczelnik urzędu skarbowego, czy też organ kontroli skarbowej stwierdzi istnienie tego błędu. ▲ wróć na początek Przykład 2 Podatnikowi zdarza się nie ewidencjonować przychodów lub błędnie wpisać kwoty przychodu. Niewpisane kwoty przychodu stanowią 0,48 % przychodu wykazanego w księdze przychodów i rozchodów za rok podatkowy 2012. Księgę uzna się za prowadzoną rzetelnie. Natomiast w roku 2013 niewpisane kwoty przychodu i błędnie wpisane kwoty stanowią 0,60 % przychodu wykazanego w księdze przychodów i rozchodów za dany rok podatkowy. KPiR jest prowadzona nierzetelnie. Księga przychodów i rozchodów zostanie uznana za rzetelną również wtedy, gdy: błędne zapisy są skutkiem ewidentnej pomyłki, a podatnik posiada prawidłowe dowody księgowe dokumentujące dane zdarzenie gospodarcze podatnik uzupełnił zapisy albo dokonał korekty przed rozpoczęciem kontroli przez naczelnika urzędu skarbowego, czy też organu kontroli skarbowej błędy spowodowały podwyższenie kwoty podstawy opodatkowania (np. przez pomyłkę zawyżono przychody firmy), pod warunkiem że nie jest to błąd podlegający na niewykazaniu lub zaniżeniu kosztów zakupu materiałów podstawowych, towarów handlowych i kosztów robocizny, na skutek nieszczęśliwego wypadku albo zdarzenia losowego podatnik nie był w stanie prowadzić księgi. Przykład 3 Jeżeli w trakcie kontroli okaże się, że podatnik nie wpisał danych do księgi w odpowiednim terminie, wtedy księga zostanie uznana za nierzetelną. Zakup materiałów podstawowych wpisywany powinien być do księgi niezwłocznie po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem do magazynu. Jeśli w trakcie kontroli okaże się, że w magazynie są towary, które nie są ujęte w księdze w wymaganym przepisami prawa terminie, księga jest traktowana jako nierzetelna. Przy badaniu rzetelności czy nie wadliwości księgi nie jest brany pod uwagę stopień winy podatnika, tzn. czy świadomie zawyżył koszty, czy nieświadomie się pomylił. Pobyt w szpitalu jest traktowany jako zdarzenie losowe, może być czynnikiem, który zostanie wzięty pod uwagę podczas oceny prawidłowości prowadzonej księgi. W pozostałych przypadkach urząd skarbowy może uznać księgę przychodów i rozchodów za nierzetelną. W tym przypadku ustali dochód z pominięciem zapisów w niej dokonanych, czyli szacunkowo. Księga może zostać uznana za nierzetelną przede wszystkim wtedy, gdy: dochód jest znacznie niższy od przeciętnie uzyskanego przez innych podatników w danej branży oraz podobnych warunkach prowadzenia działalności, wynika z niej ewidentna sprzeczność, dochód jest rażąco niższy od tego, jaki byłby konieczny do pokrycia wydatków podatnika np. kwota zakupu towarów handlowych wynosi znacznie więcej, niż kwota ewidencjonowanej sprzedaży tych samych towarów, może to oznaczać, że podatnik niepotrzebnie tworzy zapasy towarów, których nie jest wstanie sprzedać albo zaniża wartość sprzedaży, w tym przypadku remanent pozwoli ustalić jaki jest stan faktyczny. Jeżeli ktoś nierzetelnie prowadzi księgę przychodów i rozchodów, podlega karze grzywny do 240 stawek dziennych. Grzywna ta może przewyższyć kwotę 5 000 000 zł. W sprawach mniejszej wagi sprawca czynu zabronionego podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. Tej samej karze także podlega ten, kto wadliwie prowadzi księgę (grzywna może przekraczać 30 000 zł). Księga przychodów i rozchodów – należy pamiętać! KPiR prowadzi się w miejscu wykonywania działalności gospodarczej lub we wskazanym miejscu. Przy komputerowym prowadzeniu księgowości należy przechowywać zapisy na trwałych nośnikach (np. CD-R czyli nośnik który uniemożliwi przypadkowe skasowanie plików archiwalnych). Na dowodach księgowych nie można dokonywać żądnych poprawek oraz zapisów. Jeśli podatnik stwierdzi błąd w otrzymanym dowodzie księgowym powinien wystąpić o jego korektę (dotyczy to zwłaszcza faktur). Wszelkie opisy dokumentów dokonuje się na ich odwrocie. Podatnik jest zobowiązany do przechowywania wszystkich dowodów księgowych razem z księgą przychodów i rozchodów w miejscu wykonywania działalności gospodarczej. Lub miejscu wskazanym przez podatnika (np. siedziba podatnika, jeżeli jest inna aniżeli miejsce prowadzenia działalności). Dowodami księgowymi w ujęciu podatkowym są wszelkie faktury zarówno sprzedaży jak i zakupu, faktury korygujące, rachunki, noty korygujące. Jak również dokumenty celne, opłaty skarbowe, sądowe, pocztowe. Wszystkie, które mogą stanowić potwierdzenie zaistnienia zdarzenia gospodarczego zgodnie z jego rzeczywistym przebiegiem. Aby księga mogła być uznana za prawidłowo prowadzoną, musi zostać zapewnione: a) bezzwłoczny dostęp do treści dokonywanych zapisów b) wykonywanie wydruku wszystkich danych z zachowaniem porządku chronologicznego oraz wzorem księgi. c) przechowywanie danych w postaci elektronicznej w sposób chroniący przed ich zniszczeniem, zatarciem albo zniekształceniem. Pomimo prowadzenia księgi w wersji elektronicznej, przedsiębiorca jest zobowiązany do sporządzenia wydruków comiesięcznej ewidencji zdarzeń gospodarczych. Jak również podsumowania zapisów za dany miesiąc, w terminie do 20 miesiąca następującego po miesiącu, którego dane dotyczą. Stwierdzone błędy w zapisach poprawia się przez: skreślenie dotychczasowej treści a następnie wpisanie nowej, z zachowaniem czytelności błędnego zapisu, należy również dokonać podpisu przy poprawce i umieścić przy niej datę dokonania poprawki albo wprowadzenie do księgi przychodów i rozchodów niewpisanych dowodów lub dowodów zawierających korekty błędnych zapisów, zapisy zmniejszające przychody albo koszty mogą być dokonywane ze znakiem minus („-”) lub kolorem czerwonym. Nie można poprawiać błędów w księdze zamazując korektorem lub taśmą korygującą, przez ścieranie gumką, kilkakrotne przekreślenie. Jeżeli taka sytuacja będzie miała miejsce księga w postępowaniu podatkowym może zostać potraktowana jako wadliwa. ▲ wróć na początek UWAGAZachęcamy do komentowania naszych artykułów. Wyraź swoje zdanie i włącz się w dyskusje z innymi czytelnikami. Na indywidualne pytania (z zakresu podatków i księgowości) użytkowników odpowiadamy przez e-mail, czat lub telefon – skontaktuj się z nami. Dodając komentarz na blogu, przekazujesz nam swoje dane: imię i nazwisko, adres e-mail oraz treść komentarza. W systemie odnotowywany jest także adres IP, z wykorzystaniem którego dodałeś komentarz. Dane zostają zapisane w bazie systemu WordPress oraz Disquss. Twoje dane są przetwarzane na podstawie Twojej zgody, wynikającej z dodania komentarza. Dane są przetwarzane wyłącznie w celu opublikowania komentarza na blogu. Dane w bazie systemu WordPress są w niej przechowywane przez okres funkcjonowania bloga. Dane w systemie Disquss zapisują się na podstawie Twojej umowy zawartej z firmą Disquss. O szczegółach przetwarzania danych przez Disquss dowiesz się ze strony.

Podstawą zapisów w księdze (podatkowej księdze przychodów i rozchodów) są dowody księgowe, którymi są przede wszystkim faktury, faktury VAT RR, rachunki oraz dokumenty celne, zwane dalej

^{Czasami wystarczy rozliczanie się wyłącznie z przychodów, jednak w określonych warunkach niezbędna jest pełna księgowość. Kiedy konieczne jest przejście na nią?Różnice między prowadzeniem książki przychodów i rozchodów, karty podatkowej lub ryczałtu, a zatem tzw. uproszczonej księgowości, a ewidencjonowaniem w postaci pełnej księgowości są na tyle duże, że przedsiębiorcy za wszelką cenę unikają tej formy rozliczania się z urzędem podatkowym. Czasami są jednak na nią skazani, ponieważ regulują to przepisy prawa kogo uproszczona księgowość?Z wariantami uproszczonej księgowości można spotkać się zdecydowanie częściej. Przeznaczona jest ona dla osób fizycznych, spółek jawnych, spółek partnerskich oraz spółek cywilnych. Aby korzystać jedynie z książki przychodów i rozchodów lub którejś z pozostałych form uproszczonej księgowości, nie można przekraczać rocznego przychodu wysokości 2 mln EUR, oczywiście w przeliczeniu na złotówki. Od jakiej dokładnie kwoty wprowadza się pełną księgowość? Limit na 2019 rok ustalano w październiku 2018 roku, zatem przyjęto kurs z tamtego okresu. W efekcie każda firma, która w 2019 roku przekroczy pułap 8 559 000 zł, w kolejnym zobowiązana będzie do prowadzenia pełnej uproszczonej księgowości jest łatwiejsze, a zatem również tańsze, kiedy zleca się to zadanie biurom rachunkowym. Poza działalnościami stricte gospodarczymi uproszczona księgowość dotyczy większości organizacji, stowarzyszeń, fundacji, związków zawodowych czy partii księgowość należy do najbardziej rozbudowanej, a zarazem skomplikowanej formy rozliczania się z przychodów przedsiębiorstwa. W przeciwieństwie do uproszczonej księgowości, niemal każde zdarzenie gospodarcze w firmie musi być odpowiednio zewidencjonowane. Dlaczego wymagana jest aż tak duża szczegółowość? Pełna księgowość skierowana jest do dużych oraz najbardziej dochodowych przedsiębiorstw, które obracają kwotami znacznie wyższymi niż większość jednoosobowych działalności gospodarczych. Aby zapobiec próbom przeprowadzenia nieuczciwych operacji finansowych, państwo wymaga od firm transparentności. Pełna księgowość ma zapewnić przejrzysty obraz sytuacji finansowej, z którego mogą skorzystać zarówno organa państwowe sprawujące opiekę nad praworządnością firm, jak również osoby i podmioty związane z danym przedsiębiorstwem, jak np. udziałowcy czy inwestorzy. W związku z tym do pełnej księgowości, oprócz limitu kwotowego, obliguje również charakter prowadzonej działalności oraz posiadanie siedziby na terytorium Polski. Oto, kiedy pełna księgowość jest obowiązkowa:w przypadku spółek handlowych,kiedy jednostka funkcjonuje na zasadach prawa bankowego, przepisów o obrocie papierami wartościowymi, przepisów o funduszach inwestycyjnych, przepisów o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, przepisów o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych lub przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, bez względu na wielkość przychodów,kiedy pełną księgowość muszą prowadzić również samorządy, a zatem gminy, powiaty, województwa i ich związki,w przypadku jednostek oraz zakładów budżetowych, a także funduszy celowych,w przypadku osób zagranicznych, oddziałów i przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej,w przypadku jednostek działających dzięki otrzymanym subwencjom lub różnica dotycząca charakteru prowadzonej księgowości odczuwalna jest w tzw. pełnych księgach, czyli ujmowania operacji gospodarczych w księgach rachunkowych, w skład których wchodzą:dzienniki,księga główna,księgi pomocnicze,zestawienia obrotów i sald kont księgi głównej oraz sald kont ksiąg pomocniczych,wykaz składników aktywów i pasywów (inwentarz).Tak pokaźny wykaz to jeszcze nie wszystko, ponieważ dodatkowo przedsiębiorca zobligowany jest do przygotowywania regularnie sprawozdań finansowych, takich jak: bilans, rachunek zysków i strat, informacja wprowadzająca do sprawozdania, a także dodatkowe informacje i z księgi przychodów i rozchodów na księgi rachunkoweMoment, w którym przychód firma w danym roku przekracza ustawową sumę 8 559 000 zł w 2019 roku, oznacza złożony proces przejścia z księgi przychodów i rozchodów na pełne księgi. Pierwszym krokiem jest zamknięcie księgi przychodów i rozchodów. Aby dopełnić wszelkich formalności, niezbędne jest podsumowanie wszystkich kolumn księgi, przeprowadzenie remanentu, a zatem spisu z natury towarów i materiałów oraz ustalenie wyniku z prowadzonej działalności na dzień 31 grudnia. W międzyczasie powinno nastąpić zgłoszenie do urzędu skarbowego, do czego przedsiębiorca zobowiązany jest do 20. dnia następującego po miesiącu, w którym przedsiębiorca osiągnął pierwszy przychód w nowym roku. Po dokonaniu podsumowań następuje ustalenie dochodu lub i wady pełnej księgowościPodsumowując, prowadzenie pełnej księgowości to zbiór zasad, który narzuca na przedsiębiorcę znacznie więcej obowiązków. Niemniej ich realizacja nie oznacza, że rozbudowana forma ewidencji przychodów i rozchodów to jedynie uciążliwy obowiązek – ma to swoje zalety. Większa dokładność i dbałość o szczegóły pozwala lepiej przeanalizować obrót pieniędzy w firmie. Dzięki tym informacjom możliwe jest optymalne zaplanowanie wydatków i inwestycji oraz przewidzenie kwestii podatkowych na przyszłość. Pełna rachunkowość to także większa przejrzystość, co pomaga zbudować zaufanie do marki, a także przyciągnąć inwestorów i klientów. Mimo wszystko przedsiębiorcy nie praktykują pełnej księgowości, jeśli nie przekroczyli ustawowego limitu kwotowego. Wiąże się to głównie ze skomplikowanymi zasadami, wymagającymi prowadzenia wszystkich ewidencji oraz przygotowywania sprawozdań. Pełna księgowość wymaga specjalistycznej pomocy, co z kolei generuje koszty zatrudnienia księgowego lub usług biura rachunkowego.} Jednostki, których wartość przychodów za 2021 r. wyniesie co najmniej kwotę 9.188.200 zł, będą zobowiązane do prowadzenia od 1 stycznia 2022 r. ksiąg rachunkowych, przy czym mają czas na ich otwarcie do 15 stycznia 2022 r. Jak wynika z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości księgi rachunkowe otwiera się na początek każdego Sprawdź, jak prawidłowo przeprowadzić zmianę sposobu ewidencji księgowej na księgi rachunkowe, a także rozwiązania dla sytuacji odwrotnej – kiedy brak przekroczenia określonego limitu umożliwia powrót do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Podatkowa księga przychodów i rozchodów dotyczy rozliczeń podatkowych. Ewidencjonuje się w niej zdarzenia dokumentujące przychody i koszty (lub wydatki). Ewidencja w formie księgi przychodów i rozchodów nie uwzględnia rozrachunków, operacji kasowych, bankowych itp. Zatem właściciel, chcąc uzyskać informację o swoich zobowiązaniach i należnościach, o płynności finansowej czy o innych wskaźnikach ekonomicznych, musi na własne potrzeby prowadzić dodatkowe ewidencje. Jednak wiele osób zajmujących się działalnością gospodarczą na niewielką skalę ich nie prowadzi. W takich przypadkach przejście z ewidencji uproszczonej na księgi rachunkowe może przysporzyć wielu kłopotów. Otwarcie ksiąg rachunkowych dla podatników prowadzących ewidencję uproszczoną jest skomplikowaną operacją. Wynika to przede wszystkim z faktu, że dane zawarte w pkpir są do tego celu absolutnie niewystarczające. Dlatego należy odpowiednio wcześniej zacząć przygotowania do tego procesu. Odwrotna sytuacja, czyli przejście z ksiąg handlowych na księgi podatkowe, jest procesem mniej problemowym, wymaga jednak prowadzenia szczególnego rodzaju ewidencji, które nie są wymagane przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych. UWAGA Do przeliczenia na złote określonego w euro limitu przychodów zobowiązującego do prowadzenia ksiąg rachunkowych od 1 stycznia 2012 r. należy zastosować kurs średni NBP ogłoszony na 30 września 2011 r. Informację o kursie euro znajdziesz na stronie Kto może przejść z ksiąg rachunkowych na księgę przychodów i rozchodów Z tego rozwiązania będą mogły skorzystać, począwszy od 2012 r. • osoby fizyczne, • spółki cywilne osób fizycznych, • spółki jawne osób fizycznych, • spółki partnerskie - które w 2011 r. były obowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych, a nie przekroczą w nim limitu przychodów (1 200 000 euro). UWAGA Przejście na rozliczenia na podstawie pkpir związane z mniejszą niż 1 200 000 wartością przychodów nie jest obowiązkowe (art. 2 ust. 2 uor, art. 24a ust. 5 updof). Podmioty gospodarcze muszą dokładnie przeanalizować, czy warto wracać do rozliczeń na podstawie księgi przychodów i rozchodów. Informację o dalszym prowadzeniu ksiąg rachunkowych mimo braku obowiązku należy przesłać do urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego. Jak sporządzić inwentaryzację na dzień zmiany zasad rozliczeń Zamykając księgi handlowe, należy przeprowadzić pełną inwentaryzację. Do podatkowej księgi przychodów i rozchodów trzeba jednak wprowadzić tylko wartość towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów. Taki sposób postępowania wynika z § 27 ust. 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Przepis ten wskazuje, że: (...) podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej „spisem z natury”, na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności. Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe nie mają obowiązku prowadzenia odrębnej ewidencji wyposażenia. W razie powrotu podatnika do pkpir będzie on musiał prowadzić ewidencję wyposażenia (§ 4 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów). W ewidencji tej należy wykazywać wyposażenie, którego wartość początkowa przekracza 1500 zł. Podmioty gospodarcze będące zarejestrowanymi podatnikami VAT i posiadające prawo do odliczenia VAT będą ujmować to wyposażenie w cenach netto. Pozostałe podmioty ewidencjonują wyposażenie w cenach brutto. Podatnik jest obowiązany dokonywać zapisów w ewidencji wyposażenia najpóźniej w miesiącu przekazania wyposażenia do używania. Ewidencja wyposażenia powinna zawierać co najmniej następujące dane: numer kolejny wpisu, datę nabycia, numer faktury lub rachunku, nazwę wyposażenia, cenę zakupu wyposażenia lub koszt wytworzenia, numer pozycji, pod którą wpisano w księdze koszt związany z nabyciem wyposażenia, datę likwidacji (w tym również datę sprzedaży lub darowizny) oraz przyczynę likwidacji. Ewidencję tę należy prowadzić od momentu założenia pkpir. Więcej na ten temat znajdziesz w Internetowym Serwisie Księgowego w artykule Jak przejść z ksiąg rachunkowych na księgę przychodów i rozchodów i odwrotnie• § 4 ust. 1 pkt 1, § 27 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów - Nr 152, poz. 1475; z 2010 r. Nr 252, poz. 1691 • art. 12, art. 22n ust. 2-6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - z 2010 r. Nr 51, poz. 307; z 2011 r. Nr 168, poz. 1006 • art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 3 ust. 1 pkt 6, art. 4 ust. 5, art. 10 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości - z 2009 r. Nr 152, poz. 1223; z 2011 r. Nr 102, poz. 585 Anna Kędziora księgowa, konsultant podatkowy .